Energy Winter Package – Χειμερινό Πακέτο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ανθή Χαραλάμπους  02/06/2017 11:30
Energy Winter Package – Χειμερινό Πακέτο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Στις 30 Νοεμβρίου 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε επισήμως το τελευταίο πακέτο της τρέχουσας πρωτοβουλίας της «Ενεργειακής Ένωσης», που αναμένεται να μεταρρυθμίσει μερικά από τα κεντρικά στοιχεία της ενεργειακής νομοθεσίας της ΕΕ. Αναφερόμενο εκ των προτέρων ως «Χειμερινό πακέτο – winter package», έχει δημοσιευθεί επίσημα ως προτάσεις «Καθαρής Ενέργειας για όλους τους Ευρωπαίους» και είναι ίσως η σημαντικότερη σειρά προτάσεων στο πλαίσιο της «Ενεργειακής Ένωσης» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Θα έχει εκτεταμένες συνέπειες εντός και ενδεχομένως πέρα από την υφιστάμενη ενιαία αγορά ενέργειας της ΕΕ.
 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιθυμεί η ΕΕ να ηγηθεί της μετάβασης στην καθαρή ενέργεια και όχι μόνο να προσαρμοστεί σε αυτήν. Για το λόγο αυτό, η ΕΕ έχει δεσμευθεί να μειώσει τις εκπομπές CO2 κατά τουλάχιστον 40% μέχρι το 2030, ενώ ταυτόχρονα να εκσυγχρονίσει την οικονομία της και θα προσφέρει θέσεις εργασίας και ανάπτυξη για όλους τους ευρωπαίους πολίτες. Οι προτάσεις έχουν τρεις κύριους στόχους: την ενεργειακή απόδοση πρώτα, την επίτευξη παγκόσμιας ηγετικής θέσης της ΕΕ στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να παρέχει το δικαίωμα επιλογής, φθηνής, απρόσκοπτης και προσιτής από άποψη τιμής, ενέργεια, στους ευρωπαίους καταναλωτές.
 
Το «Χειμερινό Πακέτο» αποτελείται από μία σειρά προτάσεων για τροποποιήσεις Οδηγιών, για Κανονισμούς και τα σχετικά παραρτήματα αυτών. Το πακέτο αποτελείται από πολυσέλιδα έγγραφα, των οποίων οι συζητήσεις και οι διαπραγματεύσεις, ξεκίνησαν ήδη στα θεσμικά όργανα της ΕΕ.
 
Τι είναι το «Χειμερινό Πακέτο» και τι περιλαμβάνει;
 
Τα έγγραφα που δημοσιεύονται από την Επιτροπή (όλα διαθέσιμα σε αυτό το σύνδεσμο) περιλαμβάνουν νομοθετικές προτάσεις και μια σειρά επεξηγηματικών σημειωμάτων και ιστορικών εγγράφων πολιτικής. Οι νομοθετικές προτάσεις αφορούν:
 
  • Μια αναθεωρημένη Οδηγία για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (η αναθεώρηση και τα παραρτήματα εδώ)
  • Έναν αναθεωρημένο Κανονισμό για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (ο αναθεωρημένος Κανονισμός - τα παραρτήματα Ι και ΙΙ)
  • Μια αναθεωρημένη Οδηγία για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (αναθεωρημένο κείμενο - παραρτήματα εδώ)
  • Κανονισμός για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης (ο Κανονισμός για τη διακυβέρνηση - παραρτήματα εδώ)
  • Νέος κανονισμός για προετοιμασία από τους κινδύνους στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας (ο Κανονισμός – παράρτημα εδώ)
  • Έναν αναδιατυπωμένο Κανονισμό σχετικά με τον Οργανισμό Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας) (ο Κανονισμός ACER - παράρτημα εδώ).
  • Οδηγία (με παράρτημα) για την τροποποίηση της ισχύουσας Οδηγίας για την Ενεργειακή Απόδοση, και
  • Οδηγία (με παράρτημα) για την τροποποίηση της υφιστάμενης Οδηγίας για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτιρίων.
 
Το «Χειμερινό Πακέτο» καλύπτει πολλά σημεία, μιας και τα επόμενα δέκα χρόνια είναι καθοριστικά για την επιτυχία των παγκόσμιων προσπαθειών για την αποφυγή επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών. Μπορεί να μην είναι τόσο ριζοσπαστικό όσο θα επιθυμούσαν κάποιοι, ενώ κάποιες από τις απαιτήσεις ανταποκρίνονται περισσότερο ή λιγότερο σε ορισμένα κράτη μέλη, ενώ άλλες ενδέχεται να αποτελούν σημαντική πρόκληση για τα κράτη μέλη. 
 
Υπάρχουν αλληλοσυνδέσεις μεταξύ των μεμονωμένων προσχεδίων νομοθετικών πράξεων. Υπάρχουν επίσης ορισμένοι τομείς στους οποίους τα προσχέδια υποδεικνύουν ότι ορισμένες βασικές έννοιες δεν έχουν ακόμη μελετηθεί πλήρως. Οι διαπραγματεύσεις, ώστε να καταλήξουν σε ένα σαφές και συνεκτικό νομικό πλαίσιο, θα είναι δύσκολες. Η έλλειψη σαφήνειας στα τελικά κείμενα, μπορεί να οδηγήσει σε διαφωνίες μεταξύ των κρατών μελών με αποτέλεσμα χρονοτριβές, ωστόσο, η ανάγκη ανάληψης δράσης είναι επιτακτική και η αναμονή για τέλεια προσχέδια νομοθεσίας θα ήταν πολυτέλεια.
 
 
electricity

 
Αναθεωρημένη Οδηγία για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας
 
Το προσχέδιο στηρίζεται σε δύο κυρίως στόχους:
 
  • Η εθνική νομοθεσία δεν πρέπει να εμποδίζει αδικαιολόγητα τις διασυνοριακές ροές ηλεκτρικής ενέργειας, τη συμμετοχή των καταναλωτών, της απόκρισης από πλευράς ζήτησης, των επενδύσεων στην ευέλικτη παραγωγή ενέργειας, την αποθήκευση ενέργειας, την εγκατάσταση ηλεκτροκίνησης ή νέων διασυνδέσεων.
  • Οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να είναι ελεύθεροι να καθορίζουν τις δικές τους τιμές. Οι τιμές που δεν αντικατοπτρίζουν το κόστος, θα πρέπει να ισχύουν μόνο για μια μεταβατική περίοδο για τους ευάλωτους πελάτες και θα πρέπει να καταργηθούν σταδιακά, υπέρ άλλων μέσων υποστήριξης, εκτός εάν ισχύουν απρόβλεπτες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. 
Η αναθεωρημένη Οδηγία θα ενισχύσει γενικά τα δικαιώματα των καταναλωτών με διάφορους τρόπους. Μεταξύ άλλων προβλέπει:
 
  • Οι αυξήσεις των τιμών πρέπει να κοινοποιούνται και να εξηγούνται εκ των προτέρων, δίνοντάς την ευκαιρία στους καταναλωτές να αλλάξουν πριν τεθεί σε ισχύ η αύξηση.
  • Όλοι οι καταναλωτές δικαιούνται, κατόπιν αιτήσεως, μια «σύμβαση δυναμικής τιμής ηλεκτρικής ενέργειας», η οποία θα αντανακλά τις διακυμάνσεις των τιμών της αγοράς, τουλάχιστον τόσο συχνά όσο συμβαίνει η διευθέτηση της αγοράς. Φυσικά θα απαιτηθεί η εγκατάσταση έξυπνων μετρητών.
  • Όλοι οι καταναλωτές πρέπει να έχουν το δικαίωμα να συνάπτουν σύμβαση με τους aggregators, χωρίς τη συγκατάθεση του προμηθευτή τους, και να τερματίζουν τις συμβάσεις αυτές εντός τριών εβδομάδων.
Όπως και στην αρχική Οδηγία 2009/72/ΕΚ, υπάρχουν διατάξεις που απαιτούν βελτιώσεις στη χρέωση των πελατών και ενθαρρύνουν την ανάπτυξη έξυπνων μετρητών.
 
  • Οι καταναλωτές θα πρέπει να λαμβάνουν λογαριασμούς μία φορά το μήνα, όπου είναι δυνατή η εκ του μακρόθεν (Remote) ανάγνωση του μετρητή.
  • Όταν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να μην καθορίσει υποχρέωση τους έξυπνους μετρητές για λόγους κόστους / οφέλους, πρέπει να επανεξετάζει την εκτίμησή αυτή «περιοδικά» και να υποβάλλει τα αποτελέσματα αυτά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
  • ο προσχέδιο Οδηγίας καθορίζει επίσης τις λειτουργικές δυνατότητες που πρέπει να περιλαμβάνουν οι έξυπνοι μετρητές, όταν ένα κράτος μέλος αναθέτει την εγκατάσταση τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το κόστος της έξυπνης μέτρησης πρέπει να κατανέμεται μεταξύ όλων των καταναλωτών.
  • Η εφαρμογή της έξυπνης μέτρησης πρέπει να ενθαρρύνει την ενεργό συμμετοχή των καταναλωτών στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (αν και αυτό μπορεί να αποδοθεί με ανάλυση κόστους-οφέλους).
  • Υπάρχουν ορισμένες διατάξεις που αντικατοπτρίζουν αμφότερες τις ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τη σημασία της διάθεσης χρήσιμων δεδομένων σε ασφαλή χώρο, στους νόμιμους συμμετέχοντες στην αγορά.
Δεν υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές στο αναθεωρημένο κείμενο της Οδηγίας, αλλά υπάρχουν ορισμένες νέες διατάξεις σχετικά με τους Διαχειριστές Συστημάτων Διανομής (ΔΣΔ).
 
  • Επιτρέπεται στους ΔΣΔ και παρέχονται κίνητρα για την παροχή υπηρεσιών όπως η κατανεμημένη παραγωγή, η ανταπόκριση στη ζήτηση και η αποθήκευση, προκειμένου να λειτουργούν τα δίκτυά τους πιο αποτελεσματικά. Οι ΔΣΔ θα πρέπει να πληρώνονται για το σκοπό αυτό και θα πρέπει να καθορίσουν τυποποιημένα προϊόντα και υπηρεσίες.
  • Κάθε διετία, οι ΔΣΔ πρέπει να εκπονούν πενταετή έως δεκαετή σχέδια ανάπτυξης δικτύων για νέες επενδύσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στην απαιτούμενη βασική υποδομή διανομής, των νέων φορτίων, συμπεριλαμβανομένων των σημείων επαναφόρτισης των ηλεκτρικών οχημάτων, την απόκριση στη ζήτηση, την αποθήκευση ενέργειας, την ενεργειακή απόδοση κ.λ.π.
  • Οι ΔΣΔ που εξυπηρετούν μεμονωμένα συστήματα ή λιγότερους από 100.000 καταναλωτές, μπορούν να απαλλαγούν από την απαίτηση αυτή, αλλά σημειώνεται ότι, σε γενικές γραμμές, όσοι λειτουργούν «κλειστά συστήματα διανομής» υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με άλλους ΔΣΔ στο πλαίσιο της αναθεωρημένης Οδηγίας.
  • Τα κράτη μέλη πρέπει να διευκολύνουν τη χρέωση της υποδομής ηλεκτροκίνησης από κανονιστικής απόψεως, αλλά οι ΔΣΔ μπορούν να «διαθέτουν, να αναπτύσσουν, να διαχειρίζονται ή να λειτουργούν τα σημεία χρέωσης της ηλεκτροκίνησης», εάν η ρυθμιστική αρχή τους επιτρέπει, μετά από ανοικτή διαδικασία υποβολής προσφορών, στην οποία κανένας άλλος δεν εκφράζει ενδιαφέρον. Ακόμη και τότε, η υπηρεσία που έχει αναλάβει ο ΔΣΔ πρέπει να επαναφέρεται ανά πενταετία.
  • Παρόμοιες διατάξεις θα ισχύουν για την ανάπτυξη, τη λειτουργία και τη διαχείριση των εγκαταστάσεων αποθήκευσης είτε από τους ΔΣΔ είτε από τους ΔΣΜ.  
Ο αναθεωρημένος Κανονισμός για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας
 
Όπως και η αναθεωρημένη Οδηγία, έτσι και ο αναθεωρημένος Κανονισμός για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας ξεκινά με αυστηρές δηλώσεις: να επιτραπεί η πρόσβαση στην αγορά σε όλους τους προμηθευτές και τους πελάτες ηλεκτρικής ενέργειας, επιτρέποντας την ανταπόκριση στη ζήτηση. Απαριθμούνται 14 «αρχές» με τις οποίες «πρέπει να συμμορφώνεται η λειτουργία των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας» - ξεκινώντας από το ότι «οι τιμές διαμορφώνονται με βάση τη ζήτηση και την προσφορά» και τελειώνοντας με το ότι οι «μακροπρόθεσμες δυνατότητες αντιστάθμισης κινδύνου επιτρέπουν την αντιστάθμιση κινδύνων μεταβλητότητας των τιμών».
 
Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, η πρώτη ειδική διάταξη, είναι ότι όλοι οι συμμετέχοντες στην αγορά πρέπει να είναι υπεύθυνοι για (ή να μεταβιβάζουν σε υπεύθυνο τρίτο μέρος), τις συνέπειες οποιασδήποτε ανισορροπίας που δημιουργούν στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας, ως αποτέλεσμα της εισαγωγής ή της εξαγωγής προς ή από το δίκτυο σε μια δεδομένη στιγμή περισσότερο ή λιγότερο από ότι είχαν δηλώσει. Αυτή η πολύ παρατεινόμενη πρόβλεψη μπορεί να είναι μια σημαντική αλλαγή για τους παραγωγούς από ΑΠΕ σε ορισμένες χώρες. 
 
Σε ένα προηγούμενο προσχέδιο, ο αναθεωρημένος Κανονισμός για την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, επέτρεπε μόνο να απαλλάσσονται από την απαίτηση αυτή οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κάτω των 500 kW ή η CHP υψηλής απόδοσης. Στη δημοσιευμένη έκδοση, αυτή η απαλλαγή έχει διευρυνθεί ώστε να συμπεριλάβει έργα ΑΠΕ που έχουν λάβει κρατική ενίσχυση και έχουν τεθεί σε λειτουργία προτού ψηφισθεί ο αναθεωρημένος κανονισμός αγοράς. Απαιτεί επίσης, ότι όλοι οι συμμετέχοντες στην αγορά, θα έχουν πρόσβαση στην αγορά εξισορρόπησης με όρους που δεν εισάγουν διακρίσεις, είτε άμεσα είτε μέσω aggregators.
 
ananeosimes
 
Η αναθεωρημένη Οδηγία για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (revised RED Directive)
 
Η ισχύουσα Οδηγία για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (2009/28/ΕΚ), καθορίζει τους δεσμευτικούς εθνικούς στόχους για κάθε κράτος μέλος, ώστε να επιτευχθεί συγκεκριμένο ποσοστό που πρέπει να καλυφθεί από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έως το 2020, συμβάλλοντας σε ένα πανευρωπαϊκό στόχο να καλυφθεί ποσοστό 20% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας από ΑΠΕ. 
 
Το αναθεωρημένο κείμενο της Οδηγίας ξεκινά από ένα ελαφρώς διαφορετικό σημείο, μιας και οι ηγέτες της ΕΕ αποφάσισαν το 2014 να απομακρυνθούν από τους νομικά δεσμευτικούς εθνικούς στόχους ΑΠΕ που επιβλήθηκαν σε επίπεδο ΕΕ, αλλά να θέσουν ως στόχο την επίτευξη τουλάχιστον 27% ενέργειας από ΑΠΕ, σε όλη την ΕΕ, έως το 2030. Το σημείο εκκίνησης του αναθεωρημένου κειμένου είναι ότι «τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν συλλογικά» ότι ο στόχος του 27% θα επιτευχθεί μέχρι το 2030, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζεται ο στόχος του 2020.
 
Όσον αφορά τις επιδοτήσεις για ΑΠΕ, το αναθεωρημένο κείμενο βασίζεται στις αρχές που ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για το 2014 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις στους τομείς της ενέργειας και του περιβάλλοντος: οι ανταγωνιστικές δημοπρασίες στις οποίες όλες οι τεχνολογίες μπορούν να ανταγωνίζονται σε ίσους όρους ανταγωνισμού, με τις παραδοσιακές επιδοτήσεις να περιορίζονται σε μικρά μόνο έργα.
 
Άλλα σημεία ενδιαφέροντος του προσχεδίου για την αναθεώρηση της Οδηγίας σχετικά με την ενέργεια που παράγεται από ΑΠΕ είναι τα εξής:
 
  • Η αναθεωρημένη Οδηγία θα απαιτήσει από τα κράτη μέλη να «αφαιρέσουν διοικητικά εμπόδια στις μακροπρόθεσμες συμφωνίες αγοράς ενέργειας (power purchase agreements) για τη χρηματοδότηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και να διευκολύνουν την διείσδυση τους».
  • Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για την έκδοση αδειών για την κατασκευή και τη λειτουργία νέων έργων ΑΠΕ πρέπει να εξορθολογιστεί, με ένα ενιαίο σημείο επαφής που θα συντονίζει τη διαδικασία αδειοδότησης (συμπεριλαμβανομένης της σχετικής υποδομής δικτύου) και θα εξασφαλίζει ότι δεν θα διαρκεί περισσότερο από τρία χρόνια.
  • Οι διαδικασίες αδειοδότησης για την αποκατάσταση υφιστάμενων έργων πρέπει να είναι «απλοποιημένες και ταχείες» (δηλ. να μην διαρκούν περισσότερο από 1 έτος), αν και αυτό μπορεί να μην ισχύει εάν υπάρχουν «σημαντικές περιβαλλοντικές ή κοινωνικές επιπτώσεις».
  • Η αναθεωρημένη Οδηγία βοηθά τους αυτοκαταναλωτές από ΑΠΕ. Πρέπει να έχουν το δικαίωμα να πωλούν το πλεόνασμα της ενέργειας τους «χωρίς να υπόκεινται σε δυσανάλογες διαδικασίες και χρεώσεις που δεν αντανακλούν το πραγματικό κόστος», να λαμβάνουν μια τιμή αγοράς για το τι τροφοδοτούν το δίκτυο και να μην ρυθμίζονται ως προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας, εάν δεν τροφοδοτούν περισσότερο από 10MWh (ως νοικοκυριό) ή 500MWh (ως επιχείρηση) ετησίως (τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν υψηλότερα όρια).
 
Σε επίπεδο ΕΕ λαμβάνουν χώρα αρκετές συζητήσεις και διαβουλεύσεις για το θέμα της θέρμανσης/ψύξης από ΑΠΕ, αλλά το μήλο της έριδος αποτελεί το θέμα των βιοκαυσίμων.
 
Ο Κανονισμός περί διακυβέρνησης της Ενεργειακής Ένωσης
 
Ο Κανονισμός περί διακυβέρνησης έχει σκοπό να κρατήσει όλους τους στόχους μαζί. Ειδικότερα, αποσκοπεί στην αξιόπιστη στήριξη των δεσμεύσεων για την αλλαγή του κλίματος που έχει αναλάβει η ΕΕ στο σύνολό της, στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Παρισίων (αλλά που πρέπει τελικά να επιτευχθεί με τη δράση των κρατών μελών) και να γεφυρωθεί το κενό που απομένει από το επίπεδο των στόχων της ΕΕ για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας του 2030, χωρίς όμως αντίστοιχα να αυξηθούν οι στόχοι σε επίπεδο κρατών μελών. Παρέχει επίσης νομοθετική έκφραση στους στόχους της ΕΕ για την ενέργεια και το κλίμα στην ΕΕ που πρέπει να επιτευχθούν μέχρι το 2030, οι οποίοι είναι:
 
  • Δεσμευτικός στόχος τουλάχιστον 40% εγχώριας μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σε όλη την οικονομία σε σύγκριση με το 1990.
  • Δεσμευτικό στόχο τουλάχιστον 27% για το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας της ΕΕ.
  • Στόχος τουλάχιστον 27% για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης το 2030, που θα αναθεωρηθεί έως το 2020, έχοντας υπόψη το επίπεδο 30% της ΕΕ.
  • Στόχος διασυνδέσεων ηλεκτρικής ενέργειας 15% για το 2030. 
Σε γενικές γραμμές, ο Κανονισμός θα λειτουργεί ως εξής:
 
  • Κάθε δεκαετία, αρχής γενομένης από το 2019, κάθε κράτος μέλος θα καταρτίσει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα που θα καλύπτει περίοδο δέκα ετών (π.χ. το σχέδιο 2019 καλύπτει το 2021 έως το 2030 κλπ.). Το σχέδιο είναι να παρουσιάσει, σε σχέση με κάθε μία από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, την τρέχουσα κατάσταση του κράτους μέλους,  τους εθνικούς στόχους, τις πολιτικές και τα μέτρα που έχουν εγκριθεί, τις προβλέψεις τους (και σε σχέση με τις εκπομπές) έως το 2040. Το σχέδιο Κανονισμού παρουσιάζει λεπτομερώς τις πληροφορίες που πρέπει να συμπεριληφθούν.
  • Όσον αφορά τις ΑΠΕ και την ενεργειακή απόδοση, τα κράτη μέλη καλούνται ρητά να λάβουν υπόψη την ανάγκη να συμβάλουν στην επίτευξη των σχετικών στόχων σε επίπεδο ΕΕ και να εξασφαλίσουν συλλογικά ότι πληρούνται. Όσον αφορά τις πολιτικές ΑΠΕ, πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη την «δίκαιη κατανομή της ανάπτυξης» σε όλη την ΕΕ, το οικονομικό δυναμικό, τους γεωγραφικούς περιορισμούς και τα επίπεδα διασύνδεσης. 
electricity
 
Νέος κανονισμός για προετοιμασία από τους κινδύνους στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας 
 
Ο Κανονισμός περί Κινδύνων υπάρχει για να δημιουργηθεί ένα «κοινό πλαίσιο κανόνων για την πρόληψη, την προετοιμασία και τη διαχείριση καταστάσεων κρίσης ηλεκτρικής ενέργειας, τη μεγαλύτερη διαφάνεια στη φάση της προετοιμασίας και την εξασφάλιση της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, όπου αυτό είναι περισσότερο αναγκαίο». Μια κοινή προσέγγιση για τον εντοπισμό και την ποσοτικοποίηση των κινδύνων, θεωρείται απαραίτητη για την οικοδόμηση της αναγκαίας «εμπιστοσύνης» και «πνεύματος αλληλεγγύης» μεταξύ των κρατών μελών. Το σχέδιο Κανονισμού θα αντικαταστήσει την μάλλον λιγότερο φιλόδοξη υφιστάμενη Οδηγία 2005/89/ΕΚ.
 
Η ENTSO-E είναι επιφορτισμένη με την ανάπτυξη μιας κοινής μεθοδολογίας αξιολόγησης των κινδύνων, με βάση την οποία θα καταρτίζονται και θα επικαιροποιούνται τοπικά σενάρια κρίσης, όπως ακραίες καιρικές συνθήκες, φυσικές καταστροφές, έλλειψη καυσίμων ή κακόβουλες επιθέσεις. Προβλέπεται σχεδιασμός έκτακτης ανάγκης, τόσο σε εθνικό, όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, ενώ τα περιφερειακά επιχειρησιακά κέντρα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορα σημεία. 
 
Ο Κανονισμός ACER - αναδιατυπωμένος Κανονισμό σχετικά με τον Οργανισμό Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας
 
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το «Χειμερινό Πακέτο» προτείνει την παροχή περισσότερων εξουσιών στον ACER. Έτσι, για παράδειγμα, οι μεθοδολογίες και οι υπολογισμοί στους οποίους στηρίζεται η αξιολόγηση της επάρκειας των ευρωπαϊκών πόρων, θα απαιτήσουν την έγκριση και θα μπορούσαν να τροποποιηθούν από τον ACER - δεδομένου ότι, όπως αναφέρει μία από τις αιτιολογικές σκέψεις του σχεδίου κανονισμού, «κατακερματισμένες εθνικές κρατικές παρεμβάσεις στις αγορές ενέργειας αποτελούν αυξημένο κίνδυνο για την εύρυθμη λειτουργία των διασυνοριακών αγορών ηλεκτρικής ενέργειας». Ωστόσο, το σχέδιο κανονισμού δεν αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό τον μετασχηματισμό του ACER σε μια ενεργειακή υπερ-ρυθμιστική αρχή ενέργειας της ΕΕ.
 
Τροποποίηση της Οδηγίας για την Ενεργειακή Απόδοση
 
Τα δύο προσχέδια Οδηγιών σχετικά με το θέμα αυτό, εμπεριέχουν λιγότερες αλλαγές στην υπάρχουσα νομοθεσία.
 
Όσον αφορά την Οδηγία για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, δίδεται έμφαση στην ενθάρρυνση της χρήσης έξυπνων τεχνολογιών. Οι κύριες τροποποιήσεις της Οδηγίας είναι η εισαγωγή των πιο κάτω απαιτήσεων: 
 
  • τα νέα μη οικιστικά κτίρια και τα μη οικιστικά κτίρια που υφίστανται ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας με περισσότερους από δέκα χώρους στάθμευσης θα πρέπει να διαθέτουν χώρο στάθμευσης ανά δέκα για ηλεκτρική κινητικότητα
  • νέα οικιστικά κτίρια με πάνω από δέκα χώρους στάθμευσης, καθώς και εκείνα που υφίστανται ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας, θα πρέπει να διαθέτουν προετοιμασία καλωδίωσης για ηλεκτρική επαναφόρτιση 
  • ενίσχυση της χρήσης ηλεκτρονικής παρακολούθησης κτιρίων, τεχνικών αυτοματισμού και ελέγχου.
  • εισαγωγή «δείκτη ευφυΐας», ο οποίος θα βαθμολογεί τον βαθμό ικανότητας του κτιρίου να προσαρμόζει τη λειτουργία του στις ανάγκες του χρήστη και του δικτύου, και να βελτιώνει την απόδοσή του. 
Υπάρχουν επίσης κάποιες νέες απαιτήσεις για την παρακολούθηση της ενεργειακής απόδοσης των μη οικιστικών κτιρίων, πιθανώς με την ελπίδα ότι εάν οι ιδιοκτήτες τους αντιληφθούν το λειτουργικό κόστος, να επενδύσουν σε βελτιώσεις.
 
Γράφει η Ανθή Χαραλάμπους
Προϊστάμενη Υπηρεσίας Ενέργειας & Περιβάλλοντος, Ομοσπονδία Εργοδοτών & Βιομηχάνων (ΟΕΒ)
 
 
 
Πίσω στην αρχή της σελίδας